انا لله و انا الیه راجعون
((قلب تپنده جامعه سنگ و معدن ایران به دیدار معبودش شتافت.))
رحلت حاج ابوالقاسم شفیعی چنان سنگین و جانسوز است که به دشواری به باور می‌نشیند ولی در برابر تقدیر حضرت پروردگار چاره‌ای جز تسلیم و رضا نیست. آنانکه وجود او را نزدیک خود احساس کردند می دانند مردی بس بزرگ ، خستگی ناپذیر و دلسوز بود و لحظه ای از کار و تلاش فروگذار ننمود. منزل نیز از نماز صبح تا پاسی از شب دفتر کار او شده بود. این مرد آینده نگر و تیزبین شب و روز نمی شناخت و آرامش خود را در کارکردن و خدمت می یافت. عشقش کارآفرینی و پهن کردن سفره نان رسانی و دست گیری بود. رحلت جانگدازش داغی عظیم بر دلمان گذاشت... این ضایعه بزرگ را به جامعه معدنی کشور و خاندان بزرگ شفیعی تسلیت عرض نموده و برای ایشان غفران و رحمت الهی مسئلت می نمایم.
مجتبی شاهوردی